Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie przyszłości średniego szkolnictwa zawodowego o profilu rolniczym

   W nawiązaniu do zgłoszonej przez pana posła Pęka interpelacji z dnia 10 lutego 1999 r., l.dz. BP/223/2/99, pragnę przedstawić stanowisko związane z reformą strukturalną i programową szkolnictwa rolniczego w związku z reformą samorządową państwa.

   Realizacja reformy samorządowej w sposób istotny wpływa na funkcjonowanie systemu oświaty w Polsce. Przejęcie przez jednostki samorządu terytorialnego obowiązku prowadzenia większości szkół i placówek publicznych funkcjonujących w ramach systemu oświaty stanowiło podstawowe założenia reformy w odniesieniu do systemu zarządzania szkolnictwem publicznym. Przypisanie szkół zawodowych, w tym szkół rolniczych, powiatom jako zadania własne, ma spowodować ściślejsze powiązanie szkolnej i pozaszkolnej oświaty ze środowiskiem. Przyjęta została zasada zmniejszenia liczby organów prowadzących szkoły i sprawujących nadzór pedagogiczny. Działania związane z wprowadzaniem na obszary wiejskie reformy edukacji zostały rozpoczęte w grudniu ub. r. W wyniku współpracy opracowany został Narodowy Program Rozwoju Wsi Polskiej - Edukacja, zatwierdzony przez kierownictwa współpracujących resortów rolnictwa i edukacji, przyjęty przez Radę Konsultacyjną ds. Reformy w styczniu br. Obecnie program został włączony do prac nad realizacją dokumentu - ˝Protokół z rozmów między stroną rządową i związkami˝, w którym biorą udział także inne resorty.

   Narodowy Program jako konsekwencja Średniookresowej Strategii Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich oraz reformy edukacji służy zasadniczemu celowi obecnej polityki wobec wsi i obszarów wiejskich, jakim jest wyrównanie standardów cywilizacyjnych między miastem a wsią. Zaniedbania w tej dziedzinie są duże, rozwój infrastruktury społecznej i technicznej był niestety przez całe dziesięciolecia niewielki.

   W kontekście powyższego celami głównymi działań są:

   - podniesienie poziomu edukacji społeczeństwa obszarów wiejskich przez upowszechnienie wykształcenia średniego i wyższego,

   - wyrównywanie szans edukacyjnych społeczeństwa zamieszkującego obszary wiejskie,

   - tworzenie warunków umożliwiających ludności obszarów wiejskich podejmowanie aktywnej działalności zawodowej poza rolnictwem (przeciwdziałanie bezrobociu).

   Okres realizacji programu przewiduje się w trzech etapach na lata 1999-2007.

   Na dziś zadania ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej wynikające z ustawy o systemie oświaty są następujące:

   1. Współudział w opracowywaniu planów nauczania.

   2. Współudział w opracowywaniu podstaw programowych kształcenia w zawodach lub profilach kształcenia zawodowego.

   3. Współudział w opracowywaniu warunków i trybu dopuszczania do użytku szkolnego programów nauczania i podręczników, zalecania środków dydaktycznych oraz wykazów tych programów, podręczników i środków.

   4. Współopracowywanie zasad kształcenia ustawicznego.

   5. Współpraca z Centralną Komisją Egzaminacyjną.

   Jednocześnie stoimy na stanowisku, że minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej ma możliwość oddziaływania na proces kształcenia zawodowego społeczności wiejskiej, a tym samym na zachowanie wpływu na integrację problematyki kształcenia w formach szkolnych z doradztwem rolniczym. Uważamy, że proces ten powinien być wspierany poprzez formy kształcenia praktycznego i ustawicznego realizowane w centrach kształcenia praktycznego i ustawicznego. W ten sposób zapewniony zostanie wpływ na kreowanie polityki rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich, na przygotowanie odpowiednich kadr stymulujących ten rozwój oraz wyrównanie szans edukacyjnych młodzieży wiejskiej.

   Pragnę wyrazić podziękowanie za wykazaną troskę w sprawie losów szkolnictwa rolniczego.

   Podsekretarz stanu

   Andrzej Łuszczewski

   Warszawa, dnia 5 marca 1999 r.